Καλή χρονιά να έχουμε..

Ένα χρυσαφένιο δάκρυ κυλά στα μάτια της.
Για όλα αυτά που νοιώθει και θέλει να μοιραστεί και για όλα αυτά που μοιράστηκε χωρίς να νοιώθει.

Καλή χρονιά να έχουμε ψυχή μου, σκέφτηκε..

Καινούργιο χρόνος έρχεται πιο πολύ αγάπη να καταφέρουμε να δώσουμε

Καλή χρονιά και σε σένα ουρανέ μου...

Η φωτογραφία τραβηγμένη στην όμρφη Αίγινα..

λίγα βράδια πριν την αλλαγή του χρόνου.

Χριστούγεννα

Όμορφα ζεστά Χριστούγεννα σε όλους τους ανθρώπους εύχομαι..

Οι πολλοί δε θα σε καταλάβουν.
Θα σε αγνοήσουν γι’ αυτό.
Οι άλλοι, οι λίγοι, που θα θελήσουν να σε πλησιάσουν, να σε αφουγκραστούν, με ποιον τρόπο να σου δώσουν να καταλάβεις ότι γνωρίσουν;
Ότι είναι δίπλα σου;
Θα τους ακούσεις;
είναι ανεξήγητο το πόσο γρήγορα μπορεί να σκοτεινιάσει
να χαθεί στην καταιγίδα
να γίνει ένα με τη θάλασσα που τόσο λατρεύει
Σήμερα δε μπορούσε να συγκεντρωθεί με τίποτα στην δουλειά της. Το μυαλό της στριφογυρνούσε συνεχώς. Μια στο παρελθόν, μια στο παρόν. Ίσως γιατί νιώθει και πάλι ζωντανή , βιώνοντας ξανά συναισθήματα που νόμιζε ότι είχαν διαγραφεί δια παντός από τον χάρτη της ζωής της.


(απόσπασμα.. )

Η φωτογραφία από την Σαλαμίνα, ψηλά στον Προφήτη Ηλία..

Ουρανός..

κι άθελα μου έγινε ο αγαπημένος μου..ο σύντροφος μου..

Μέσα του χάνομαι για ώρες..

Ημέρα των γενεθλίων του, μόνο εσύ ουρανέ μου

θα τον δεις από κοντά ..

Μαζί σου ταξιδεύω

13/12

Μια χειμωνιάτικη ψύχρα είχε αρχίσει να πλημμυρίζει τη φθινοπωρινή ατμόσφαιρα, ενώ το μελαγχολικό ηλιοβασίλεμα φώτιζε τα χωράφια και οι κορυφές των βουνών διαγράφονταν με φόντο τον ουρανό.

Οι αναμνήσεις

Οι αναμνήσεις όσων αγαπάμε δεν ξεφτίζουν ποτέ…

δεν μπορείς να τις διαγράψεις..

Εικόνες μαζί με σκέψεις.

Στέκομαι στη σειρά μου ανάμεσά τους και κοιτάζω το ποτάμι που κυλά προς τον ωκεανό με λαμπερούς κυματισμούς σαν κοφτερές κορυφές στο χρώμα του ατσαλιού.

Υ.Γ. Θέλω να φύγω ένα ταξίδι.. αυτή τη σκέψη έχω στο μυαλό μου..

Οδηγώντας..

Απουσία είναι οι αμέτρητες μικρές παρουσίες, που δεν έχουν αρκετή δύναμη να προφέρουν ένα όνομα. Είναι τα πεταμένα ρούχα σου πάνω στην καρέκλα. Η τσακισμένη σελίδα στα αγαπημένα σου βιβλία λες και θα τα συνεχίσεις αύριο.

*

*

Απουσία είναι οι αμέτρητες μικρές παρουσίες. Που δεν έχουν αρκετή δύναμη να προφέρουν ένα όνομα. Απουσία είσαι εσύ...και η ολοκαίνουργια διάσταση του να μου ανήκεις ολοκληρωτικά

Έπεσε το σούρουπο..

Είναι η στιγμή βιαστική και ανεξήγητη...