Τα πρώτα αστέρια στον ουρανό μαρτυρούσαν την σιωπή της γαλήνης που απλώθηκε τώρα σε όλη την ψυχή...σσσςςςςςςςςςςςςςς
Συχνά σχεδίαζα ταξίδια στο άγνωστο.. Τώρα ανεβαίνω σε μιαν άμαξα απ’ αυτές που διασχίζουν τον ύπνο μου κ δραπετεύω. Ίσως η μεγάλη περιπέτεια μας περιμένει σε μια πάροδο που δεν της δώσαμε σημασία. Μόνο καμιά φορά μ’ ένα μυστικό που το ’χα μάθει από παιδί ξαναγυρίζω στον αληθινό κόσμο –αλλά εκεί κανείς δε με γνωρίζει –σαν τους θαυματοποιούς που όλη μέρα χάρισαν το όνειρο στα παιδιά κ το βράδυ γυρίζουν στις σοφίτες τους πιο φτωχοί κ από τους αγγέλους.
Ένιωσε λύπη γλυκιά, σαν κι αυτή που αφήνουν πίσω τους οι ξεχασμένοι παιδικοί έρωτες και οι σχολικές εκδρομές...