Ένιωσε λύπη γλυκιά, σαν κι αυτή που αφήνουν πίσω τους οι ξεχασμένοι παιδικοί έρωτες και οι σχολικές εκδρομές...
«Πουθενά δεν θα στεριώσεις» ... είπε! Και άξαφνα η ευχή έγινε ριζικό...
«Πουθενά δεν στέριωσα.. κι ας μετρούν πολλά τα χρόνια από τότε»... είπε εκείνη.. και ακόμα κουβαλάει την ευχή του..
Και το λιμάνι απέναντι φαντάζει μακρινό..

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου